Gözyaşı

Ünal da vardı o takımda. Büyük Metin vardı o şey yaptı… Teşvik primi evet zamanında aldık biz. Beşiktaş’ı yendiğimiz maçta aldık. Beşiktaş’ı yenmemiz için Galatasaray’dan bize, 2,5 milyon adam başı prim gelmişti”… Diye konuya başlıyordu dönemin Malatyaspor oyuncuları Eren ve Şeyhmuz. Dile kolay, 33 yıllık mevzu. Elimde olsa konuyu Doğanlar, Şahinlerle taşırdım bu satırlara. Birileri için, her Malatyaspor maçı bu hikâyeyle başlar. 33 sene önce dökülen gözyaşı hep hatırlardadır. Alın teri! Emek! Hak ve adaletin hiçe sayıldığı o sezon hiç silinmez hafızalardan. Emsalleri yok mu? Var tabii… Ancak bu en alenisiydi. Erol Bulut eksik kadrosuna rağmen, maça Beşiktaş’ı iyi analiz ederek başladı. Geçen hafta Vodafone Park’ta fırtına gibi esen Ljajic, sigorta görevi gören Atiba özellikle ilk 40 dakika resmen yoktu. Adem Büyük’ün atılmasından sonra özellikle Atiba biraz daha toparlamış gibi görünse de, ligimizin orta alan parselizasyonunu en iyi yapanı Atiba’nın durgunluğu, Beşiktaş’ı orta alanda zayıf kıldı. Adem’in oyundan atılması, Atiba’nın biraz daha toparlamasıyla, Beşiktaş 40. Dakikadan sonra hakimiyeti tamamen eline almış oldu. Ancak! Özellikle ilk 40 dakikadan Beşiktaş muhakkak ders çıkartmalı. Pas trafiği tıkanan Beşiktaş’ın saha içi alternatifinin olmaması kabul edilemez. Dönemler değişse de, figürler hep aynı kalır Türk futbolunda. Biri gider, diğeri gelir. Gelen gideni aratır mı bilinmez ama bu oyunun kaybedeni yine Türk futbolu olacak gibi duruyor. Allah, bizlere SABRİ isminin manası kadar sabır, ÇELİK gibi sinir ve dayanma gücü versin.

ŞAFAK MALATYA

Yorum Gönder

Navigate